Echinococcus granulosus – tasiemiec bąblowcowy
Echinococcus multilocularis - tasiemiec wielojamowy (lisi)

     Bardzo niebezpieczne, choć rzadko notowane w Polsce tasiemce, występujące w dojrzałej postaci u psów, lisów i kotów (jedynie E. multilocularis). Długość ich ciała nie przekracza kilku milimetrów. Żywicielami pośrednimi dla tych tasiemców są zwierzęta hodowlane i towarzyszące, gryzonie oraz człowiek. W ich narządach wewnętrznych (najczęściej w wątrobie) rozwijają się larwy typu echinococcus.

 Objawy zarażenia u ludzi
     W przewodzie pokarmowym człowieka z jaja wykluwa się larwa zwana onkosferą, która przedostaje się do układu krwionośnego i z krwią wędruje najczęściej do wątroby, choć może lokalizować się także w płucach, nerkach, śledzionie lub w mózgu. Jeżeli jest to larwa E. granulosus to rozwija się ona w formie wolno powiększającego się pęcherza, który wypełnia się płynem zawierającym liczne protoskoleksy (piasek bąblowcowy). Pęknięcie pęcherza, np. na skutek urazu mechanicznego, może prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego lub na skutek wylania się piasku bąblowcowego do wtórnej echinokokozy. Z każdego protoskoleksa rozwinie się nowy pęcherz. Takie przypadki kończą się śmiercią zarażonego człowieka. Larwa E. multilocularis wzrasta w wątrobie w sposób naciekowy, przypominający rozwój nowotworu (zresztą jest z nim często mylona). Objawy, które towarzyszą echinokokozie, wynikają z lokalizacji postaci larwalnej.

 Jak zaraża się człowiek?
     Człowiek zaraża się zjadając jaja tasiemców. Są one zdolne do inwazji natychmiast po wydaleniu członu macicznego z kałem zwierzęcia. Jest to „choroba brudnych rąk”. Należy pamiętać, że jaja mogą przyklejać się do okrywy włosowej zwierzęcia. Źródło zarażenia mogą stanowić także nieumyte lub źle opłukane warzywa i owoce. W lasach, gdzie stwierdza się u lisów występowanie E. multilocularis, nie powinno się spożywać owoców leśnych bez uprzedniego umycia.